Zanim zaczniemy terapię, zrozumiemy Twój ruch.

Najdłuższa kość w ciele. Jej dolny koniec z dwoma zaokrąglonymi kłykciami tworzy górną część stawu kolanowego.

Gładka, śliska warstwa na końcach kości. Zmniejsza tarcie i rozkłada nacisk, dzięki czemu kości przesuwają się po sobie płynnie.

Mała kość na przodzie kolana, osadzona w ścięgnie mięśnia czworogłowego. Działa jak bloczek: zwiększa siłę prostowania nogi i osłania staw z przodu.

Łączy mięsień czworogłowy uda z rzepką. Przenosi siłę mięśnia, gdy prostujesz kolano, wstajesz z krzesła albo wchodzisz po schodach.

Biegnie od rzepki do kości piszczelowej i przedłuża ścięgno mięśnia czworogłowego. Pracuje najmocniej przy skokach, biegu i schodzeniu ze schodów.

Przednie i tylne krzyżują się w środku stawu. Nie pozwalają piszczeli przesuwać się do przodu i do tyłu względem uda i stabilizują kolano przy skrętach.

Po wewnętrznej stronie kolana. Chroni staw przed uginaniem się do środka, np. przy uderzeniu w zewnętrzną stronę kolana.

Po zewnętrznej stronie kolana, od kości udowej do strzałki. Chroni staw przed wyginaniem się na zewnątrz.

Dwa półksiężyce między kością udową a piszczelą. Amortyzują wstrząsy, dopasowują do siebie powierzchnie kości i stabilizują staw.

Główna kość podudzia, która przenosi ciężar ciała. Jej spłaszczony górny koniec tworzy dolną część stawu kolanowego.

Cienka kość po zewnętrznej stronie podudzia. Nie dźwiga dużego ciężaru, ale przyczepiają się do niej więzadło poboczne i mięśnie.